Sevgili dostlar!
Büyü bozuluyor.
Siyasal, toplumsal, iktisadi ve eğitim alanında var olan yarış, insanlarımızı bir “yarış atı” psikozuna sürüklemektedir. Hayatı koşmaca üzerine kurulu bu çağın insanı, kendisiyle ilgili siyasi, sosyal ve iktisadi hayat üzerine bir anlık düşünceyi bile gerçekleştirecek takati bulamıyor. Resmi eğitim kurumları; felsefesi, amacı ve hedefleri doğrultusunda çocuklarımızı kobay olarak kullanmaktadırlar. Bu eğitim sisteminde yetişen çocuklardan da ne ebeveynleri ne de onları yetiştiren kurumlar pek memnun görünmemektedirler. Ancak, resmi eğitim kurumlarının dışında yetiştirme şansına sahip kişiler bu çemberi kırabiliyorlar. Diğerleri ise kendilerine sunulan ile hayatlarını tamamlamaya çalışıyorlar. Tipik, hiçbir şeye karışmayan, duyarsız ve umarsı...